ميلاد مبارك آن حضرت ( ع ) در راه بازگشت از حجّ بيت اللَّه الحرام كاروان امام صادق ( ع ) در روز 7 صفر در روستاى ابواء توقف كرده بود و خوان طعام براى كاروانيان گسترده بود كه پيكى از جانب زنان خدمت امام صادق ( ع ) رسيد و مژدهء ولادت نوزاد پسرى را به امام رساند . امام صادق ( ع ) حمد و سپاس الهى را به جاى آورد ، سپس با خوشحالى به نزد مادر و كودك رفت و در بازگشت فرمود : اين نوزاد كه خداوند به من بخشيده بهترين مخلوق اوست ، پس به او تمسّك بجوييد كه به خدا قسم او پس از من صاحب الامر شماست . پس از بازگشت به مدينه ، امام صادق ( ع ) تا سه روز به بركت قدوم نوزاد خود مردم را اطعام نمود و مدينه غرق در شادى و سرور گشت . مادر بزرگوار امام كاظم ( ع ) حميده بربريه كه احتمالا از مردم اندلس يا مغرب بوده ، از زنان با فضيلت و صاحب علم بود ، و به امر نشر روايات همسر بزرگوارش مىپرداخت . معلّى بن حنيس از امام صادق ( ع ) نقل مىكند : ( حميده مانند شمش طلا از هر آلودگى و خباثتى پيراسته بود و فرشتگان پيوسته او را پاسدارى مىكردند تا آنكه به دست ما رسيد و اين امر كرامتى از جانب خداوند در حقّ من و حجت پس از من بود ) . اين بانوى بزرگوار نقل نمود كه بلافاصله بعد از تولّد نوزادش دست بر زمين نهاده و سر بر آسمان بر افراشته و تنزيه و تقديس پروردگار تعالى را نموده است كه اين امر نشانه امامت بود . فضائل و خصائص برجسته امام ( ع ) : آن حضرت سيمايى درخشان ، قامتى معتدل و چهره‌اى سبزه داشت كه با زيور ريشهاى انبوه و سياه آراسته بود و نشانه‌هاى كرامت و بزرگوارى از ناصيه‌اش ساطع بود . آن حضرت 20 سال از عمر شريف خود را تحت سرپرستى و نظارت پدر بزرگوار خود سپرى كرد و امام صادق ( ع ) همواره او را سرور فرزندان خود و حجّت بعد از خويش مىناميد .